Dzień osiemnastych urodzin jest przez młodzież wyczekiwany z utęsknieniem. Nie dość, że zwiastuje nowe, lepsze czasy, gdy otworzy się szereg nowych możliwości, a piwo przestanie być dobrem zakazanym, to w dodatku towarzyszy mu porządna impreza. Rodzicom zaś na samą myśl włos jeży się na głowie.

Popularnym rozwiązaniem jest organizowanie w dniu osiągnięcia pełnoletniości dwóch niezależnych imprez: jednej dla rodziny i drugiej dla przyjaciół. O ile więc przy rodzinnym stole panuje atmosfera tyleż radosna, co grzeczna, o tyle późniejsza balanga z rówieśnikami zwykle wykracza poza sztywne, oficjalne ramy.

Czego się spodziewać po takiej osiemnastkowej imprezie? Nie oszukujmy się: przede wszystkim alkoholu. Zaproszona młodzież zechce uszczęśliwić jubilata napojami mniej lub bardziej wyskokowymi, to pewne jak amen w pacierzu. Jakiekolwiek zakazy raczej nie mają tu sensu. W wielu młodych umysłach pełnoletniość równoznaczna jest ze społecznym przyzwoleniem na upijanie się. Próba forsowania odmiennej optyki z pewnością uznana zostanie za chęć ograniczania, było nie było, dorosłego człowieka. Od upojenia raczej się nie umiera, można więc dobrotliwie przymknąć oko, jeśli jubilat wróci ze swej imprezy w stanie solidnego rozchwiania. Konkretny kac o poranku uzmysłowi szkodliwość nadużywania alkoholu skuteczniej, niż długie godziny wychowawczych pogadanek.

Z alkoholowym rozluźnieniem obyczajów związany jest inny z częstych lęków, dotyczący szczególnie córek. Tu również nie należy przesadzać z troską: nastolatka ma dzisiaj masę okazji, aby znaleźć się w okolicznościach sprzyjających zajściu w ciążę, a osiemnastkowa impreza wcale nie należy do sytuacji szczególnego ryzyka. Świadomość seksualna młodzieży jest obecnie znacznie większa, niż jeszcze dekadę czy dwie temu. Zresztą, rozmowy na ten temat powinny mieć miejsce na długo przed przekroczeniem progu dorosłości.

To chyba właśnie kluczowa sprawa. Wzajemne zaufanie powinno być budowane od wczesnego dzieciństwa, tak, aby w dniu magicznych osiemnastych urodzin nagle nie okazało się, że czujemy panikę na samą myśl o pozwoleniu potomkowi na przyjęcie odpowiedzialności za własne czyny. Młodość, choć lubi się wyszumieć, wcale nie jest pozbawiona rozsądku. A my powinniśmy jak najprędzej oswajać się z nową rolą – nadal autorytetu, ale wspierającego coraz dyskretniej, z większego dystansu, pozostawiającego więcej miejsca na podejmowanie własnych decyzji. Osiemnastkowa impreza to dobry sprawdzian zarówno dla dziecka, jak i dla nas.